11. Bezoek December
16329
portfolio_page-template-default,single,single-portfolio_page,postid-16329,bridge-core-1.0.4,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,transparent_content,columns-4,qode-theme-ver-18.1,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.3,vc_responsive

11. Bezoek December

Over dit project

16 December     

Temperatuur: 0-1 graden
Wind: 3 Bft ZZO
Weer: Bewolkt en wat grauwig en koud, maar lekker wandelweer.

 

Vanochtend lag er sneeuw! Een dun laagje, alles wit. Ik was niet van plan vandaag naar mijn gebiedje te gaan, maar had nog niks gepland op deze zondag, dus ging ik toch een kijkje nemen in mijn gebiedje. Want wie weet of er nog meer sneeuw komt deze winter, en das toch wel leuk wat sneeuwplaatjes 🙂 Als ik vertrek is het net boven het vriespunt en de sneeuw wordt al wat pap, maar dat mag de pret niet drukken.

 

Pootafdrukken
Het eerste wat me opvalt zijn sporen van een hond, maar geen mensenvoetafdruk te bekennen. Zou het dan toch iets anders zijn? Mmmm, nader bekeken zijn er ook bandensporen. Een vroege mountainbiker met hond, helaas geen ander zoogdier.

 

Dan zie ik hele grote vogelpoten, met wel zo’n 9 cm grote voorteen! Lijkt op een fazant, die heb ik vorig jaar eens opgezocht in mijn speuren naar sporen boek, maar zo groot??

 

Vogels

Ik schiet een paar kiekjes en beklim de toren, dat doe ik altijd. Even genieten van Polder Nellestein aan de ene kant en de Vinkeveense plas met aan het eind de kerktoren van Vinkeveen aan de andere kant. Hier zagen we de vorige keer de zeearend (als ie het was) dus ik kijk hoopvol omhoog, maar zie nu niks. Verder maar weer. Hoe dichter bij het eind van mijn verwonderlandje, des te harder wordt het geluid van de aalscholvers, net zeehonden, wat een kabaal vandaag.
Ook wipt er een roodborstje van tak naar tak voor me uit. 
Van roodborstjes weet ik intussen dat ze ieder een eigen territorium hebben, en niet, zoals mussen, in groepen samenleven. 
Een territorium is een tegen soortgenoten verdedigd leefgebied, hetzij door een individu, hetzij door een sociale groep. Het is een gebied om voedsel te zoeken en de jongen te verzorgen.  Bij diverse soorten is dit een duidelijk afgebakend gebied met scherpe grenzen. Zoals bij de roodborst en de merel. Voornamelijk door zang wordt dit gebied verdedigd. Verder zie ik nog een meerkoet zwemmen, met z’n harde uuuuut, uuuuut, uuuut.

 

Ik hoor nog een vogel, maar zie hem niet. Ik herken op zicht er intussen meer dan een jaar geleden, maar het blijft lastig en niet helemaal mijn ding.

 

Silhouetten

Hier kan ik echt van genieten! Het maakt me niet uit wat voor soort boom het is, maar al die verschillen: statig rechtop, wijdvertakt, fijn vertakt, omhoog gericht of juist hangend of kriskraskronkelend door elkaar.  In het voorjaar vind ik jong uitlopend blad met een strakblauwe lucht mooi. Maar op zo’n grauwe dag als vandaag steken de takken zwart af tegen het lichtgrijze licht: prachtig!

 

De lijsterbes heeft her en der nog besjes eraan óf je ziet alleen de steeltjes in trosjes hangen. En bij de els vallen de zwarte proppen op. Deze gekartelde ovale proppen doen me altijd aan van die gekleurde borstelblokken denken. Ik heb wel eens geprobeerd om ze in elkaar te zetten en dat lukt op dezelfde manier. 
Bij de berken vallen nu weer de heksenbezems op. Nu weet ik wat het is, een jaar geleden nog niet. Toch leuk al die ‘raadsels’.

 

Bast

Als je even stilstaat en kijkt naar de bomen valt er nog iets anders erg op. Dat is het verschil in bast.

Bomen kan je op veel manieren herkennen: aan de vorm van de boom zelf, de vorm en kleur van de bladeren en de bloemen en vruchten. In de winter is dit wat moeilijker. Waar je dan op moet letten zijn de vorm van de boom; kleur, stand en vorm van takken en knoppen. En de bast. Alhoewel bij jonge bomen deze er heel anders uit kan zien dan bij oudere bomen. Er zijn veel soorten basten, waarbij kleur en vorm verschillen. Let maar eens op: glad zoals bij de beuk en es. Diepe groeven zoals bij oudere eiken en populieren. Of afschilferend zoals bij de berk of bij de plataan. 

Een jonge eik is bijvoorbeeld wel glad, maar op oudere leeftijd heeft hij mooie karakteristieke groeven. Bij de elzen valt iets anders ook nog op: hij heeft horizontale witte streepjes. De zogenaamde lenticellen of huidmondjes. hierdoor ‘ademt’ een boom.

 

Fazant

Als ik bijna weer terug bij het eerste bruggetje ben, dan kakelt en fladdert er een hele grote fazant met fantastische pluimveren van het pad over het riet en dan het riet in. Net te laat om een foto te nemen. Ik zie nog meer pootafdrukken, nu kleiner. Wellicht zit er een stelletje. Maar zo groot als dit mannetje heb ik ze nog nooit gezien: tussen een kip en een kalkoen in! Dat zal ik niet snel vergeten.

Categorie
Gebiedje in de tijd