06. Bezoek juli per kano
15979
portfolio_page-template-default,single,single-portfolio_page,postid-15979,bridge-core-1.0.4,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,transparent_content,columns-4,qode-theme-ver-18.0.8,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

06. Bezoek juli per kano

Over dit project

7 juli Botsholsloot

Temperatuur: 23 graden
Wind: 2 Bft Noord
Weer: Mooi zomerweertje

 

Mooi weer om eens de Botsholsloot met een kano te ontdekken. Samen met mijn dochter maken we een fijn tochtje.

 

 

Wat viel me op
Er is veel riet, eigenlijk had ik meer oeverplanten verwacht. Een stuk meer richting het noorden weet ik dat de oever gevarieerder is en er ook andere soorten langs de waterkant te vinden zijn, zoals watermunt, drieblad, bitterzoet en nog meer soorten.

 

Bomen
De bomen zie ik nu vanaf het water. Op sommige plekken lijken het net mangroves. De grond is weggeslagen en de wortels zijn verhout en gaan het water in. De bessen van de lijsterbes zijn intussen oranje gekleurd. Volgens mij is dat best vroeg. Thuisgekomen zoek ik het even na: pas in augustus zouden ze oranje moeten kleuren. Vogels zijn er dol op, de lijsterbes werd vroeger dan ook aangeplant om vogels te vangen. De latijnse naam is Sorbus Aucuparia. De term aucuparia is afgeleid uit het Latijnse “aves capere” hetgeen “vogel vangen” betekent. De Romeinen gebruikten de rijpe bessen als lokaas. Ook voor de mens is de bes eetbaar mits gekookt. Je kan er gelei mee maken. De bes zit vol vitamine C.

 

Struiken
Op diverse plekken hangen bramen over het water. Elk jaar maken we wel een keer in augustus een boottochtje door de Botsholsloot en nemen we een bakje mee om bramen te plukken. Door het warme weer zijn er nu al bramen. Wat vroeg! Even dicht langs de kant peddelen en proeven, mmmmm lekker.
Kamperfoelie bloeit met z’n gele geurende bloemen ook aan de waterkant, het slingert in bomen en struiken.

 

Kruidenlaag
In het water groeien witte waterlelies en gele plomp. Als de bloemen nog niet zichtbaar zijn en het water helder is,  zoals in deze sloot, kan je de soorten makkelijk onderscheiden. Gele plomp groeit vanaf de bodem met een soort slabladeren. Waterlelies hebben dat niet. Een ander verschil is de vorm van het blad: waterlelies rond en gele pomp ovaal.
Aan de Botsholkant domineert vooral het riet, met tussendoor enkele andere planten. Zoals de mooie fiere paarse kattenstaart. En er staat veel koninginnenkruid. Een leuk weetje hierover is dat de indianen het rode sap gebruikten voor het verven van leren huiden. Dus ook in Amerika komt deze soort voor. Ook zien we veel moerasspirea met bloemen als crêmekleurige pruiken. Zowel koninginnenkruid, kattenstaart als moerasspirea hebben ook medicinale krachten. Koninginnenkruid, ook wel leverkruid genoemd, is goed voor de eetlust. Kattenstaart kan helpen bij verwondingen, diarree en neusbloedingen. Moerasspirea is een natuurlijke aspirine. De plant werd vooral ingezet bij spier- en gewrichtsaandoeningen. De planten moeten in de meeste gevallen op een speciale manier verwerkt worden, dus niet gewoon eten hoor! Heel veel planten hebben medicinale krachten. Door het goedkoop kunnen produceren van chemische medicijnen wordt er veel minder gebruik van planten gemaakt. Gelukkig zijn er weer steeds meer mensen die zich in de kennis bekwamen. Er zijn diverse inspirerende boeken hierover te vinden.
Aan de kant van het onderzoekeilandje vallen vooral de overhangende bomen op en de bramen.
Hierdoor is weinig zicht op de oeverbeplanting.

 

Dieren
Ik hoop altijd een ringslang te zien zwemmen, meestal zie ik ze elk jaar wel een paar keer. Helaas vandaag niet.
Er vliegt wel nog een mooie libelle over, de naam weet ik niet. En we zien een paar koolwitjes.
Op het water lopen een soort muggen. Deze weten we beide al jaren bij naam: schaatsenrijdertjes. Ze bewegen zich voort door met de pootjes te roeien, om zo kleine golfjes te veroorzaken. Hier zet een schaatsenrijder zich tegen af en doordat de poten schoksgewijs bewegen lijkt de voortbeweging sterk op schaatsen. Het drijfvermogen is een ander verhaal. Men dacht vroeger dat het kwam doordat de pootjes met een wasachtige stof bedekt waren. Die was zou waterafstotend kunnen werken, maar het blijkt anders te zijn. Onder de pootjes en ook op de buik zitten talloze kleine haartjes (setae) die het water afstoten. Dat kan als de haartjes zo klein zijn dat ze de oppervlaktespanning vergroten door een dun laagje lucht vast te houden.

Categorie
Gebiedje in de tijd